தென்மேற்கு பருவக்காற்று... சாமானியர்களின் அதிசயம்.

தென்மேற்கு பருவக்காற்று படம் வெளிவந்து சில வாரங்கள் ஆகிவிட்டன. தமிழில் ஒரு வெற்றிப்படம் என்றால் ஒன்று நாயகன் பன்ச் வசனங்களை பேச வேண்டும் அல்லது நாயகி உடைகழற்றுதலில் தாராளம் காட்டியிருக்க வேண்டும். நாயகனுடன் வரும் 40 வயதினை தாண்டிய நண்பர்கள் நாலு பேராவது இருக்க வேண்டும். கண்ணை கூச வைக்கும் பாடல் காட்சிகள் கட்டாயம் வேண்டும். அபத்தமான சண்டைகள் கண்டிப்பாக வேண்டும். இவற்றுக்கெல்லாம் மேலாக ஒரு ரத்த வெள்ளக்கதை வேண்டும்.

பாரதி பராசக்தியிடம் வேண்டிக் கேட்ட ஒரு காணி நிலத்தை உழுது, தன் ஓரே மகனுக்காக வாழ்ந்து, ஒரு வீட்டைக் கட்டிவிட வேண்டும். மகனுக்கு ஒரு கல்யாணத்தை செய்து விட வேண்டும் என்று தனக்கான உலகத்தை தன் மகனுக்காகவே அமைத்து அதனுள் வாழ்ந்து, அவனுக்காகவே உயிரையும் விட்டு, அவன் வாழ்விடத்தின் உள்ளும் புறமும் தனது மூச்சை விதையாக, வேலியாக, காற்றாக மாறிக் கலையும் தாய்மையின் ஒற்றை பிம்பத்தை சுற்றிய கதையே சீனுராமசாமியின் தென்மேற்கு பருவக் காற்று.

இந்த விமர்சனமே இணையத்தில் தான் எழுதப்படுகிறது. அறிவியலின் எல்லா கண்டுபிடிப்புகளுமே எதாவது ஒரு பழமையின் தொடர்ச்சியை இடம்பெயர்த்து தூர எறிவதாகவே அமையும் என்பது வாழ்வின் அபத்தமான விதி. இன்றைக்கு ஒரு கதை சொல்லியாக தேர்ந்து எடுப்பதற்கு எத்தனையோ களங்களும்,அதன் பரிணாம நீட்சியும் உள்ளன என்பது மறுக்க முடியாத உண்மை தான். ஆனால் தாய்மை....? அதற்கு மாற்றான ஒரு அமைப்பை இயற்கையும் நமக்கு தரப் போவது இல்லை. செயற்கையிலும் அதற்கு விடை இல்லை.

எப்பொழுதாவது பெய்யும் மழை தான் நமது மனசுக்குள் ஒரு காரணத்தை பற்றிக்கொண்டு வெகுகாலத்துக்கு நினைவடுக்குகளில் நீடித்து இருக்கும். அது போன்றதொரு அன்புப் பெருவெள்ளம் தான், இத் திரைப்படத்தில் ஒரு தேனி மாவட்டத்து தாயாக நமது மனசுக்குள் ஆணி அடித்த சித்திரமாய் அமர்ந்து கொள்கிறார் சரண்யா. அவரது ஆரம்ப படங்களான நாயகன், மனசுக்குள் மத்தாப்பு, என் ஜீவன் பாடுது தொடங்கி இன்று வரை கூடிக் கொண்டே போகும் அவரது நடிப்பின் மிளிர்வு இந்தத் திரைப்படத்தில் பன்மடங்கு விரிவடைகிறது.

சரண்யா, தன் மகன் விஜய்சேதுபதி(அறிமுகம்)க்காகவே வாழும் அன்னை. வயலில் வேலை பார்த்து ஒரு வீட்டை கட்டி விட வேண்டும், தன் மகனுக்கு ஒரு கல்யாணம் செய்து விடவேண்டும். இவை தான் சரண்யாவின் லட்சியங்கள். இரவுக்காவல் இருக்கும் சேதுபதி, கிடையில் ஆடுகளை களவு செய்ய வரும் திருடர்குழுவை துரத்திக்கொண்டு ஓட, ஒரு திருடன் அகப்படும்பொழுது, அந்த திருடனின் முகமூடி துணியை விலக்கிப் பார்த்தால்..... அகப்பட்டது திருடி.(வசுந்தரா சியேட்ரா).

அவளை போகவிடுவது சேதுவின் பெருந்தன்மை அல்ல. அது அந்த நேரம் அவனுக்குள் வந்து புகுந்து விட்ட காதல்.. அவள் மீண்டு சென்று விட, ஒரு புறம் ஆடு திருடர்களை தேடும் போலீஸ். உடன் செல்லும் சேது, வசுந்தராவைப் பார்த்து விடுகிறான்.

சேதுவுக்கு தனது உறவிலேயே ஒரு பெண்ணைப் பார்த்து (அறிமுகம்) ஹேமலதா நிச்சயம் செய்கிறார் சரண்யா. ஆனால் சேது வசுந்தராவை காதலிப்பதால் திருமணம் நிற்கிறது. ஆடுகளவாணி அருள்தாஸ்(&)குடும்பத்தினர், காவல்துறையிடம் மாட்டாமல் இருப்பதற்காக சேதுவை மிரட்ட அல்லது கொன்றுவிட முடிவெடுக்கிறது. விளை நிலத்தில் ஏற்படும் சண்டை சேதுவும் தாஸும் கட்டி புரள்கின்றனர். கைது செய்யப்படும் தாஸ் மற்றும் அவரது குடும்ப ஆண்கள் ஒரு புறம் சிறைக்கு செல்ல, இதற்குக் காரணமாய் தான் அமைந்து விட்டதற்காக வருந்துகிறான் சேது. இடைவேளையாகிறது.

இரண்டாவது பாதியில் சிறையிலிருந்து வெளிவந்த தாஸ் சேதுவை குத்த வந்த நேரத்தில் குத்து வாங்கி சரியும் சரண்யா, தனது மகனுக்கும் வசுந்தராவுக்கும் திருமணத்தை செய்து வைத்து விட்டு உயிரையும் விட வேறு ஒரு பகையாளியால் தாஸ் கொல்லப்படுகிறான்.

முதல் பாதியில் வசுந்தராவுக்கும் சேதுவுக்குமான காதல் இந்த காலகட்டத்தில் ஒரு ரம்யமான, நாசூக்கான காதல்.. அதை விட ஹேமலதாவின் மண்வாசனை அழகும், அவர் போட்டோவை திருப்பித் தரும் காட்சியும் கவிதையைப் படமாக்கியது போன்ற உணர்வை தருகின்றன.. வஸுந்தரா சியேட்ரா கண்களால் கவி பாடுகிறார். காதலை சொல்வதற்கேற்ற அழகுக் கண்கள்.

நண்பனாக வரும் தீப்பெட்டி கணேசன் ஒரே மாதிரி பேசுவதையும், ஒரே படத்தின் பாத்திரம் போலவே நடிப்பதையும் குறைத்துக் கொண்டால் நல்ல ஒரு இடத்தை அடையலாம்.

படத்தில் எந்த ஒரு கதாபாத்திரமும் நடிகர்கள் என்ற உணர்வே இல்லாமல், ஏதோ மறைத்து வைத்த கேமராவைக் கொண்டு ஒரு வட்டார வாழ்வைப் படம் பிடித்தது போன்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது செழியனின் கேமிரா. அறிமுக இசை அமைப்பாளர் என்.ஆர்.ரஹ்நந்தன் இசை வைரமுத்துவின் அரசாட்சி நடைபெற ஒரு நல்ல களத்தை ஏற்ப்படுத்தித் தந்து உள்ளது. "ஏடி கள்ளச்சி..... கள்ளிக்காட்டில் பொறந்த தாயே" இரண்டும் வெகு காலத்துக்கு நீடிக்கக்கூடிய தரத்தில் இருக்கிறது.

பெரிய பின்புலம் எதுவும் இந்த படத்துக்கு இல்லை. புதிய நடிகர் நடிகையர். புதிய நிறுவனம். இயக்குனர் சீனு ராமசாமிக்கும் இது தான் இரண்டாவது படம். ஆனால் ஒரு தாயை நாயகியாக்கி கதை சொல்லி வென்று இருக்கும் சீனு ராமசாமி, இன்னும் பல யதார்த்த நினைவோவியங்களை திரைப்படுத்துவார் என நம்பலாம்.

மசாலா நெடி இல்லை. மனிதர்களால் செய்ய முடியாத அபத்தங்கள், வீட்டுக்குள் வந்து விடக்கூடாத சைத்தான்களான ஆபாசம், கூச்சல், ரகளை, ரத்தவெறி, சண்டை க்ராஃபிக்ஸ், செட்டிங்க்ஸ் எதுவும் எதுவும் இல்லை. எல்லாம் உண்மை தான்...

ஆனால் ஒப்பாரும் மிக்காரும் இல்லாத தாய்மையைப் போற்றுகிறது.... தென் மேற்கு பருவக்காற்று. கொண்டாட வேண்டியதும், கொண்டாடப் பட வேண்டியதும் வேறு என்ன இருக்கிறது..?

கொண்டாடுவோம். தென்மேற்கு பருவக்காற்றை. தாய்மையின் பேரன்பை.

டுபாக்கூர் ராஜாவும் .டயமண்ட் ராணியும்

சென்னையில் போன வருடம் பெய்த அடை மழையின் ஞாபகங்கள் மற்றவர்களிடமிருந்து
எனக்கு முற்றிலுமாக வேறுபட்டது.அது வரைக்கும் எல்லாம் சரியாகத் தான் போய்க்கொண்டிருந்தது.ஏற்கனவே இருந்த அறையை காலி செய்து விட்டு வடபழனி கோயில் பக்கத்தில் ஒரு ஸ்டோரி வீட்டில் இருந்த முத்தண்ணன் உடன் நான் போய் சேர்ந்திருந்தேன்.முத்தண்ணன் என் வருகையினை ரொம்பவும் விரும்பவே செய்தார் என்பது அவர் என் மீது காட்டிய பாசமான அணுகுமுறையிலேயே தெரிந்தது.மதுரையில் முதலில் பரிச்சயமான பொழுது அவர் காட்டிய அதே அக்கறை,அதே நேசம்.இன்னும் அதுகளில் எதுவும் குறையவில்லை என்பதே பெரும் ஆறுதலாய்இருந்தது.ஒரு உதவி இயக்குனர் ஆக முயற்சித்துக் கொண்டு நான் சென்னை நகரத்து தெருக்களில்
அலைந்து கொண்டு இருந்த கடினமான நேரத்தில் உணவு,உடை என்பதை விட ஒரு நண்பனுடனான உறைவிடம் பெரிய நிம்மதி.
தினமும் காலைல என்னை எழுப்புவதில் இருந்து துவங்கும் முத்து அண்ணனின் உதவிகள்.நான் உற்சாகமிழக்கும் எத்தனையோ சந்தர்ப்பங்களில் என்னைதூக்கி நிறுத்தி நம்பிக்கை ஊட்டிமனநிலையை மாற்றுவதை அண்ணன் லாவகமாகவே செய்யும்.சில சமயங்களில் முத்தண்ணன் சொல்லும் சமாதானங்கள் வேறு யாரும் எனக்கு தராதவை.
முத்தண்ணனின் சிற்றன்னை மகன் பாலாவும்சனி ஞாயிறுகளானால்
எங்களது அறைக்கு வந்து விடுவது வழக்கம்.,அந்த மாதிரி சமயங்களில் தீர்த்தவாரி நடப்பதும் சகஜம்.ஓரிரு முறை விடிய விடிய குடித்து விட்டு தூங்காமல் அதிகாலை கிளம்பி பாண்டிச்சேரி போய் வந்ததும் நிகழ்ந்தது.
அன்றைக்கு சனிக்கிழமை இரவு.சீட்டுக்கச்சேரி ஓடிக்கொண்டிருக்க நான்
லேசாய் தலை வலித்ததால் கட்டிலில் படுத்துக்கிடந்தேன்.முரளி,ஜேம்ஸ்,பாலா,முத்தண்ணன்,
பக்கத்து ரூமில் வசிக்கும் நாகராஜ் 5 பேரும் சீட்டுக்களை விசிறி போல் கைகளில் தாங்கிப்
பிடித்திருக்க கதவை யாரோ தட்டினார்கள்.
நான் கதவை திறந்தேன்.எதிரே நின்றது கனகு.
"என்ன மாப்ள...நல்லாயிருக்கியா..?"
கேட்ட படியே தனது கையில் இருந்த பெரிய பையை நாசூக்காக உள் அறையில் போய்
வைத்தான்.பையினை திறந்து அதனுள்ளிருந்து ஒரு லுங்கியை எடுத்து கட்டிக்கொண்டு
நேராக வெளி ரூமுக்கு வந்தான்.
"என்ன முத்தண்ணா..சவுக்கியமா..?ஊர்ல எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்கள்ல..?ஒரு
வேலை கிடைக்கிறா மாதிரி இருக்கு சென்னை'ல.அதான் கெளம்பி வந்துட்டேன்."
அவன் எப்போதும் இப்படித்தான்.அடுத்தவருக்கு சந்தர்ப்பமே தராமல் பேசுபவன்.
நான் முறைத்தபடி கேட்டேன்.
"சொல்லாம கொள்ளாம இப்படி வந்து நிக்கிறதாடா..?ஒரு ஃபோன் செஞ்சிருக்கலாம்ல..?"
அவன் சிரித்தான்."நான் கால் பண்ணி சொல்லலாம்னு தான் உன் நம்பர் கேட்டேண்டா மாப்ள..உன் தங்கச்சி செல்வி உன் நம்பர் தெரியாது'ன்னு சொல்லிடிச்சி.."
கனகுவிடம் இருந்து செல்வி என்னை காப்பாற்றி இருக்கிறாள்
"அப்புறம் எப்டிடா ரூம் எல்லாம் கரக்டா கண்டு பிடிச்சு வந்தே..?"
அவன் அப்பாவி போல முகத்தை வைத்து கொண்டு சொன்னான்.
"முத்தண்ணன் கிட்டே கெட்டேன் மாப்ள"
நான் அண்ணனை முறைத்தேன்.அவன் தூங்க துவங்க முத்தண்ணன் பரிதாபமாக
முகத்தை வைத்துக்கொண்டு சொன்னார் "சென்னைக்கு வர்றேன்'ன்னாண்டா தம்பி..உன்னை பாக்க வரணும்'னு சொன்னதால அட்ரஸ் குடுத்தேன் டா நான்"
"பாத்தீங்கள்ல...?இவனை முதல் வேலையா துரத்தணும் அண்ணே."
என்றேன்.என்னால் இதை ஒத்துக் கொள்ளவே முடியாது.கனகு என்ற ஒருவன் பல
முறை எனது பழய ஞாபகங்களின் வெறுப்பு அடுக்குகளில் இருந்து எட்டி பார்த்து
என்னை கேலி செய்வது போலவே தோன்றியது.
விடுரா...?பாவம்.அவன் என்ன பண்ணான்...?"என்றார் அண்ணன்.
மறுநாளில் இருந்து நிம்மதி இழந்தேன் நான் என்று
சொல்லாம்.மழை மழை பேய் மழை.(அப்படி சொல்ல கூடாது டா தம்பி.பேரன்புக்கு பேர்
பேய் மழையா...?தாய் மழை ன்னு சொல்லு...எவ்ளோ அழகா இருக்கு")அது சரி..மழையை
எப்படி குறை சொல்வது...?கனகு வந்த நேரம் என்னால் எதையும் ரசிக்க முடியவில்லை.
அறையிலேயே முடங்கி கிடந்தோம்.
இன்னிக்கு நான் சமைக்கிறேன் ன்னு சொல்லி சமையலை
ஆரம்பிச்சான்.எனக்கு ஒண்ணும் பெரிசா பிடிக்கலை.முத்தண்ணனும் பாலாவும் கனகு
செஞ்ச சிக்கன் குழம்பயும் கோலா உருண்டையயும் ரொம்ப ரசிச்சாங்க.பாராட்டி
தள்ளீட்டாங்கன்னு தான் சொல்லணும்.எனக்கு ரொம்ப ஒண்ணும் பிடிக்கலை.
மறு நாளில் இருந்து ஆரம்பிச்சது அவன் அட்டகாசம்.முத்தண்ணனை
கைக்குள்ள போட்டுக்கிற வழியை மெல்ல கண்டு பிடிச்சான் கனகு.காலைல சீக்கிரம்
எழுந்து ரூமை கூட்டுறானாம்.நீட்டா வெச்சுக்கிறானாம்.குடி தண்ணீ வாங்கி வெக்கிறானாம்.
சமைக்கிறானாம் எல்லாத்துக்கும் மேலா....சரியான ஏமாத்துக்காரன்.பொம்பள செய்யுற
வேலைய எல்லாம் ஒருத்தன் ஆம்பள எதுக்காக பாக்கணும்..?இல்லை எதுக்காக
பாக்கணும்'னேன்..?
இந்த முத்தண்ணனும் இப்பல்லாம் எதுக்கெடுத்தாலும்"தம்பி...கனகு தம்பி
கனகு"ங்கிறாரு..எனக்கு பத்திக்கிட்டு வருது.போன மாசம் ஒரு நாள் எனக்கு நல்லா
ஞாபகத்தில இருக்கு.சனிக்கிழமை நைட்டு.சீட்டு கட்டை எடுத்து கலைச்சு ரெண்டு
கைலயும் பிடிச்சு விர்ருன்னு ஒண்ணு சேக்குறேன்.வழக்கமா நான் இப்படி பண்ணதுமே
முத்தண்ணன் என் தலையை கலைக்கும் செல்லமா..என்னை பாராட்டுறா மாதிரி.
அன்னிக்கு வழக்கத்துக்கு மாறா,"தம்பி கனகு'ங்கிறாரு
அவனும் என் கைல இருந்த சீட்டு கட்டை தான் வாங்கி என்னென்னமோ வித்தை எல்லாம்
செய்யுறான்.சும்மா சொல்ல கூடாது.நல்லா தான் செஞ்சான் வலது கைய்யை ஆட்டி"டுபாகூர்
ராஜா"ங்குறான்...தொறந்தா இஸ்பேடு ராஜா....இடது கைய்ய மூடி இப்ப பாரு டயமண்டு
ராணி"ன்றான்.தொறந்தா அதே ராணி".....
. அதுக்கு அடுத்து முத்தண்ணன்செஞ்சது தான் எனக்கு எரிச்சலாயிடுச்சு.என்னை செய்யுறா
மாதிரியே அவன் தலையை செல்லமா இல்லைன்னாலும் அதே மாதிரி கலைக்கிறாரு
நண்பா....எனக்கு எப்படி இருக்கும்...?

ராசாங்கங்களெல்லாம் ஒரே ஆட்டத்துல தோல்வியுற்ற பாண்டவர்
ப்ரதர்ஸ் நிப்பாங்களே அது போல நின்றேன்.முத்தண்ணன் கண்டுக்கவே இல்லை.அவருக்கு
இது ஒன்னும் வித்யாசமா தெரியாம இருந்து இருக்கலாம்.ஆனால் எனக்கு தெரியும் அந்த
வலியும் வேதனையும்.

அப்புறம் நிறைய நடந்துச்சி வரிசையா.என்னை விட்டுட்டு ஒரு வாரம்
சனிக்கிழமை ரெண்டு பேரும் சினிமாவுக்குப் போனது,முத்தண்ணன் ஆபீஸ்'லயே கனகும்
வேலைக்கு சேர்ந்தது.பாலா உள்பட எங்கள் அறைக்கு வரும் வழக்கமான
நண்பர்கள் கூட கனகுவை தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஆடுவது.

ஒரு நாள் ஜாடையாக கேட்டேன் அண்ணனிடம்.
"என்னண்ணே,கனகு ரூம் எப்போ மாற்றதா சொன்னான்..?"
அவன் மாறணுமான்னு கேட்டாண்டா தம்பி..நான் தான் அவண்ட்ட
சொன்னேன்..உன்னால ஒரு பிரச்சினையும் இல்லை.உதவி தான்.நீ எங்கயும் போக
வேண்டாம்'ன்னு சொன்னேன்."
கடைசீ வாய்ப்பும் போனது தெரிந்தும் அமைதியாய் இருந்தேன்.
எப்படி இந்த முத்தண்ணனுக்கு புரிய வைப்பேன்...?கனகு நல்லவன்.அனுசரணையானவன்.
என்னை விட நல்லவன்.என்னை விட திறமையானவனும் தான்.நன்றாக பழகுவான்.எல்லாம்
சரி தான்.எனக்கு பொறாமையாக இருப்பதையும்,என்னால் அவனை பொறுத்துக்கொள்ள
முடியவே இல்லை.இன்று நேற்றல்ல....பள்ளி காலம் தொட்டே நான் அவனை வெறுத்தும்
அவன் என்னை விரும்பியுமே இதுகாறும் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று.
அடுத்த ரெண்டாவது நாளே என் ப்ரச்சினைக்கு ஒரு
தீர்வு கெடைச்சது.முத்தண்ணனிடம் சொன்னேன்"அண்ணே எங்க டைரக்டர் சார்
புது ஆபீஸ் லயே ஒரு போர்ஷன் ல என்னையும் இன்னொரு உதவி இயக்குனரையும்
தங்க சொல்லிட்டாரு...நாளைக்கு கிளம்புறேன் நான்"
அண்ணனுக்கும் கனகுக்கும் ரொம்ப சங்கடம்.
திருச்சி ல இருந்து எங்க டைரெக்டர் கிட்ட உதவி இயக்குனரா ஒரு சின்ன பையன்
சங்கர்'ன்னு சேந்து இருக்கான்.தற்சமயத்துக்கு அவனோட ரூம் ல தான் இருக்கேன்.
முத்தண்ணன் கிட்டே சொன்னா மாதிரி ஆபீஸ்ல எல்லாம் ஒன்னும் தங்கலை நான்.
இந்த ரூம் தாம்பரத்துல இருக்கு.சின்ன ரூம்.ஒரு கட்டில் தான்.காமன் டாய்லெட்
வேறு.இப்படி சின்ன சின்ன ப்ரசினைகள் இருக்கு தான்....
இருந்தாலும்...இருந்தாலும்.....நீங்களே சொல்லுங்க நண்பா.....
மனசுக்குள்ள பொறாமையோட ?வெந்து சாகுறத விட...இது எவ்வளவோ மேல்."
என்ன சொல்றீங்க..?


nanri...keetru

கடவுள் பற்றிய 3 கவிதைகள்

1.கதவு பூட்டப்பட்ட
கோயிலின்
இருள் ப்ரகாரங்களில்

ஒன்றை ஒன்று தொட்டுப்பிடித்து
விளையாடுகின்றன
உப கடவுள்கள்.

உள்ளே தனிச்சிறையில்
வீற்றிருக்கும்
மூலவரின் ஏக்கத்தனிமையினை
ஒன்றும் செய்யவியலாது.
*********
2.நாமிருவரும்
நம் நம் கடவுளரின்
பெயரால் உறுதியெடுத்துக் கொண்டோம்.

என் கடவுளை உனக்கு
அறிமுகம் செய்விப்பதாய் நான்
நிச்சயித்தேன்.
நீயும் உன் தெய்வத்தை
எனக்கு பரிச்சயப் படுத்துவதாய்
சத்தியம் செய்தாய்.

இடவல மாற்றத்தின்
ஏதோவொரு விதியொன்றின்
அபத்தத்தில் முடிவுக்கு வந்தது நம் ஸ்னேகம்.

சந்திக்காமலே போயின நம்மிருவரின்
பழைய கடவுள்கள்.
நம்மை மீண்டும்
சந்திக்க செய்ய்யுமா..,
வேறு புதிய கடவுள்கள்...?
********************
3.இன்று ".........."கடவுளின் பிறந்த நாள்.

சிறப்பு தரிசனத்துக்கு
பணம் குடுத்து பாருங்க.
.
பதவில எதும் இருக்கிங்களா..?
அப்ப சும்மாவே பக்கத்துல வந்து பாருங்க.

பணமும் இல்ல..பதவீலயும் இல்லையா...?
அப்படின்னா க்யூ வுல வாங்க...
இல்லைன்னா வெளில போங்க.

ஹேப்பி பர்த் டே டூ யூ.
ஹேப்பி பர்த் டே டூ யூ.

நினைச்சதெல்லாம் நடக்கும்.
சக்தி வாய்ந்த தெய்வம்.

நிசப்தங்களின் காகிதப்பிரதிகள்

இப்போது நினைத்துப் பார்க்கிறேன்
உன் ஆரம்ப வருகைகள்
எனக்களித்த பரவசங்களை.

பாலைவனத்தில் முன்னிழுக்கும்
காலடித் தடங்களாய்
மெல்ல ஊடுறுவின சம்பவங்கள்.

இறுக்கமாகிப் போன
ஸ்னேகிதத்துக்காக நாம்
ஒருவருக்கொருவர் நன்றி பகின்றோம்.

கால காலத்துக்கும்
நீடிக்கப் போகும்
சாஸ்வதங்களில் ஒன்றாக
அடையாளப்படுத்தப்பட்டோம்.

காற்றுக்குமிழி ஒன்றை தாங்கவியலாத
ஊழித்தீயாய்
முடிந்தேறியது சகலமும்.

அமானுஷ்யமாய்
எனது அறையின் தற்போதைய
நிசப்தங்களின் காகிதப்பிரதிகள்
தொலைந்து போயின.

நீ வேறெங்கேனும் துவங்கியிருக்க கூடும்
உனது ஆரம்ப வருகைகளின்
பரவசங்களை.

nanRi...keetru

பிரிதல் 10.

................................................
1, பிறரிடம்
பேசியிருக்க வேண்டாம்.
என்னிடம் சொல்லாதவற்றை.
.................................................................................................................................
2. எப்போதும் நீ வரும்
வழக்கமான வீதியையும்
மாற்றியிருக்கிறாய்.
………………………………………………………………………………………..
3 .அறை மூலையில்
நீ கொடுத்த பொம்மை.
அறை முழுக்க நீ..
.......................................................................................................................................
4. எனக்கும் சொல்லிக்கொடு.
என்ன செய்தாய்..?
என்னை..?
…………………………………………………………………………………..
5. வெளித் தள்ளிக் கதவடைப்பதை
விடவும்
உள்ளே நுழையுமுன்
தடுத்து நிறுத்தியிருக்கலாம்.
...............................................................................................................................
6, உனக்கு பதிலாய்
காற்று எழுப்புகிறது.
என் காலைகளை.
................................................................................................................................
7, திறந்து தானிருக்கிறது,கதவு.
நீ தட்டும் ஒசையும்
கேட்கிறது.
………………………………………………………………………………………
8.முதல் மழைக்கும்
கடைசி மழைக்கும்
இடைப்பட்டது வாழ்க்கை.
......................................................................................................................................
9. தூரத்துப் புள்ளி ரயில்
நொடிகளில் கடந்து போகும்.
அடுத்தமுறையும்.
...............................................................................................................................
10.என்னிடம் தான்
வந்து கொண்டு இருக்கிறாய்.
எனைத் தாண்டிச் சென்ற பின்னரும்.
...................................................................................................................................

ஆத்மார்த்தியின் வணக்கம்

எல்லா இணைய அலைபாயும் கண்ணன்களே..கண்ணிகளே...
இந்தாவந்திட்டேன்...

அன்புடன்
ஆத்மார்த்தி